در سرزمینی پر از گل‌های رنگارنگ، خرگوش کوچولوی صورتی‌رنگی زندگی می‌کرد به اسم «پری‌دو». پری‌دو گوش‌های بلند و نرمی داشت، دمش مثل یک گلوله‌ی پنبه‌ای سفید بود و قلبی داشت که از مهربانی لبریز بود. او یک گنج کوچک هم داشت: قلبی صورتی و براق که همیشه با خودش داشت.

یک روز صبح، پری‌دو تصمیم گرفت به سفر برود. شنیده بود آن سوی تپه‌ها سرزمینی است که در آن هر آرزویی ممکن است. کوله‌ی کوچکش را بست، قلب صورتی‌اش را برداشت و راه افتاد.

در راه، به پروانه‌ای رسید که بالش زخمی شده بود و نمی‌توانست پرواز کند. پری‌دو کنارش نشست، با برگ نرمی بالش را بست و آن‌قدر کنارش ماند تا پروانه دوباره توانست بال بزند. کمی جلوتر، گل کوچکی را دید که زیر سایه‌ی سنگی بزرگ پژمرده شده بود. پری‌دو سنگ را با همه‌ی زورش کنار زد تا آفتاب به گل برسد.

وقتی بالاخره به دروازه‌ی سرزمین آرزوها رسید، نگهبان پیر دروازه از او پرسید: «آرزویت چیست؟» پری‌دو کمی فکر کرد و گفت: «می‌خواستم آرزو کنم که همه‌ی دنیا را ببینم. اما در راه فهمیدم که قشنگ‌ترین چیزها را همین حالا دیده‌ام: لبخند کسانی که به آن‌ها کمک کردم.»

نگهبان لبخند زد و گفت: «پس تو آرزویت را پیدا کرده‌ای.» و قلب صورتی پری‌دو، در آن لحظه، از همیشه براق‌تر درخشید. پری‌دو با دلی شاد به خانه برگشت؛ با یک قلب و یک عالمه دوست تازه.

گوشواره «خرگوش صورتی» از طلای زرد ۱۸ عیار ساخته شده؛ یک جفت حلقه‌ی طلایی که از یکی، قلب صورتی میناکاری‌شده و از دیگری، خرگوش کوچولوی صورتی آویزان است. هدیه‌ای برای دخترهای مهربانی که قلبشان همیشه همراهشان است.