در گوشه‌ای از یک مزرعه‌ی سرسبز، توت‌فرنگی کوچولویی زندگی می‌کرد به اسم «توتی». توتی کلاه کوچکی از برگ‌های سبز داشت و هر صبح با اولین نور خورشید چشم‌هایش را باز می‌کرد و به همه سلام می‌داد.

توتی کوچک‌ترین توت‌فرنگی مزرعه بود و گاهی نگران بود که کسی او را نبیند. اما مادربزرگ زنبور همیشه به او می‌گفت: «شیرینی به اندازه نیست، به دل است.»

یک روز، دختر کوچکی به مزرعه آمد که دلش گرفته بود؛ دوستش از شهر رفته بود و تنها مانده بود. توتی با تمام وجود لبخند زد و دخترک او را دید. وقتی توتی را چید، آن‌قدر شیرین بود که لبخند به صورت دخترک برگشت.

دخترک فهمید که گاهی کوچک‌ترین چیزها بزرگ‌ترین شادی‌ها را می‌سازند. توتی هم بالاخره باور کرد که برای دیده شدن لازم نیست بزرگ باشی؛ کافی است دلت شیرین باشد.

گوشواره‌ی «توتی، توت‌فرنگی شیرین» از طلای زرد ۱۸ عیار، به شکل توت‌فرنگی کوچولویی با کلاه برگی و صورتک خندان میناکاری ساخته شده؛ هدیه‌ای ظریف و شیرین برای دخترهایی که با لبخندشان روز دیگران را شیرین می‌کنند.