در محله‌ای که بوی نان تازه و پیتزای داغ از هر کوچه‌اش می‌آمد، گربه‌ی تپل و بامزه‌ای زندگی می‌کرد به اسم «پیتزی». پیتزی عاشق پیتزا بود؛ آن‌قدر که هر شب خواب پیتزاهای پرپنیر می‌دید و هر صبح، اول کاری که می‌کرد، سرک کشیدن به پیتزافروشی سر کوچه بود.

یک روز، پیتزی تصمیم گرفت خودش بهترین پیتزای دنیا را درست کند. آرد و گوجه و پنیر آورد و دست به کار شد. اما خمیر به سبیل‌هایش چسبید، گوجه‌ها روی زمین قل خوردند و پنیر… خب، نصف پنیر را خودش خورد! داشت ناامید می‌شد که در زدند. دوستانش، سگ مهربان «بادی» و جوجه‌تیغی خجالتی «تیگام»، آمده بودند ببینند چه خبر است.

سه دوست با هم دست به کار شدند. بادی خمیر را ورز داد، تیگام با دقت گوجه‌ها را حلقه‌حلقه کرد و پیتزی سس مخصوصش را درست کرد. وقتی پیتزا از فر بیرون آمد، بویش کل محله را پر کرد.

اما وقتی خواستند بخورند، دیدند یک برش کم است! از پنجره نگاه کردند: گربه‌ی لاغر و کوچکی به اسم «مینا» داشت با یک برش پیتزا فرار می‌کرد. بادی خواست دنبالش برود، اما پیتزی گفت: «صبر کن.» بعد بیرون رفت و مینا را صدا زد: «پیتزا وقتی خوشمزه‌تر است که با هم بخوریم. بیا تو!»

مینا با خجالت برگشت و آن شب، چهار دوست دور یک میز نشستند و آخرین برش‌ها را هم با هم قسمت کردند. پیتزی فهمید که بهترین دستور پیتزا، اضافه کردن یک دوست تازه است.

گردن‌بند «پیتزی» از طلای زرد ۱۸ عیار با آویز گربه‌ی تپلی ساخته شده که یک برش پیتزای قرمز میناکاری‌شده را محکم در دست گرفته است؛ هدیه‌ای برای بچه‌های شکمو و مهربانی که خوراکی‌شان را با دیگران تقسیم می‌کنند.