در جنگلی پر از درخت‌های بلند و بوته‌های سبز، قورباغه‌ی کوچکی زندگی می‌کرد به اسم «گلکو». خانه‌ی گلکو بالای یک قارچ بزرگ بود؛ قارچی که کلاهش مثل یک چتر گرد و پهن بود و ساقه‌اش محکم در خاک فرو رفته بود. گلکو عاشق خانه‌اش بود، چون از آن بالا همه‌ی جنگل را می‌دید و هر وقت باران می‌آمد، زیر کلاه قارچ خشک می‌ماند.

گلکو بازیگوش‌ترین قورباغه‌ی جنگل بود. از روی برگ‌ها می‌پرید، با قطره‌های باران مسابقه می‌داد و صدای قورقورش آن‌قدر شاد بود که هر کس می‌شنید، لبخند می‌زد. وقتی باران می‌بارید، گلکو روی کلاه قارچ می‌نشست و با ریتم قطره‌ها آواز می‌خواند.

یک روز عصر، طوفان بزرگی شد. باد شاخه‌ها را تکان می‌داد و باران تند می‌بارید. گلکو صدای ریزی شنید و دید که موش کوچولویی زیر برگ‌ها می‌لرزد. موش خیس و ترسیده بود و نمی‌دانست کجا برود.

گلکو با یک جهش بلند پایین پرید و گفت: «بیا! زیر قارچ من جا هست!» موش دنبالش رفت و زیر کلاه پهن قارچ پناه گرفت. کمی بعد، جوجه‌تیغی و دو سنجاب کوچک هم آمدند. قارچ گلکو پر از دوست شده بود.

تا وقتی طوفان تمام شود، گلکو برای همه آواز خواند. صدای قورقورش با صدای باران قاطی شد و ترس دوستانش آرام‌آرام از بین رفت. وقتی آفتاب درآمد، همه با هم بیرون آمدند و از چاله‌های آب پریدند و خندیدند.

از آن روز، قارچ گلکو خانه‌ی همه‌ی حیوان‌های کوچک جنگل شد و گلکو فهمید که خانه‌ی کوچک، وقتی درش به روی دوستان باز باشد، بزرگ‌ترین خانه‌ی دنیاست.

گردن‌بند «قورباغه بازیگوش» از طلای زرد ۱۸ عیار با آویز قورباغه‌ی کوچولویی ساخته شده که با شادی روی کلاه یک قارچ طلایی نشسته است؛ هدیه‌ای برای بچه‌های بازیگوش و مهمان‌نواز.