در دامنه‌ی تپه‌ای سبز و پرگل، گله‌ای از بره‌های سفید زندگی می‌کردند. اما در میان آن‌ها، یک بره‌ی کوچولو بود که پشمش صورتی بود؛ صورتی مثل شکوفه‌های بهاری. اسمش «ببیی» بود و از صبح تا شب می‌دوید، جست‌وخیز می‌کرد و می‌خندید. هر جا که ببیی بود، صدای خنده هم بود.

در همان گله، بره‌ی دیگری به اسم «رابی» زندگی می‌کرد که پشمش قهوه‌ای بود. رابی همیشه گوشه‌ای می‌ایستاد و با کسی بازی نمی‌کرد. یک روز ببیی کنارش رفت و پرسید: «چرا هیچ‌وقت با ما بازی نمی‌کنی؟» رابی سرش را پایین انداخت: «پشم من قهوه‌ای و معمولی است. کسی دوست ندارد با من بازی کند.»

ببیی کمی فکر کرد و بعد چشم‌هایش برق زد: «بیا با هم برویم و رنگ‌های تپه را پیدا کنیم!» و دوتایی راه افتادند. گل‌های زرد آفتابگردان را دیدند، پروانه‌های آبی را، توت‌های قرمز را و تنه‌ی درخت بلوط کهنسال که قهوه‌ای بود؛ همان درختی که همه‌ی گله زیر سایه‌اش استراحت می‌کردند.

ببیی گفت: «می‌بینی؟ این درخت قهوه‌ای است، و همه دوستش دارند، چون مهربان است و سایه‌اش به همه می‌رسد. رنگ تو هم قشنگ است، رابی. مهم این است که دلت چه رنگی باشد.»

آن روز رابی برای اولین بار از ته دل خندید. وقتی به گله برگشتند، ببیی دست او را گرفت و وسط بازی برد. از آن به بعد، صدای خنده‌ی دو بره از تپه بلند می‌شد؛ یکی صورتی و یکی قهوه‌ای، و هر دو به همان اندازه شاد.

گردن‌بند «ببیی بازیگوش» از طلای زرد ۱۸ عیار با آویز بره‌ی کوچولویی ساخته شده که پشم صورتی و صورت سفید میناکاری‌شده و لبخند شیرینی دارد؛ هدیه‌ای برای دخترهای شاد و مهربانی که دوستی را به همه هدیه می‌دهند.