در دل جنگلی قدیمی، روی بلندترین شاخه‌ی درخت بلوط، جغد کوچکی زندگی می‌کرد به اسم «دانا». پرهای دانا نارنجی روشن بود و چشم‌هایش گرد و درشت، آن‌قدر درشت که انگار می‌توانست همه‌ی جنگل را با یک نگاه ببیند. دانا عاشق یاد گرفتن بود؛ شب‌ها که بقیه می‌خوابیدند، او ستاره‌ها را می‌شمرد، صدای باد را گوش می‌داد و از هر چیز تازه‌ای سؤال می‌پرسید.

بعضی از حیوان‌ها سربه‌سرش می‌گذاشتند: «این همه سؤال به چه دردت می‌خورد؟» دانا فقط پلک می‌زد و جواب می‌داد: «هیچ‌وقت نمی‌دانی کِی یک دانستنی کوچک به کار می‌آید.»

یک شب، مه غلیظی روی جنگل نشست. خرگوش‌ها، سنجاب‌ها و جوجه‌تیغی‌ها که برای جمع کردن غذا بیرون رفته بودند، راه خانه را گم کردند. همه جا سفید و مبهم بود و هیچ‌کس نمی‌دانست کدام طرف برود. صدای گریه‌ی بچه‌حیوان‌ها از هر گوشه‌ی جنگل می‌آمد.

دانا روی بلندترین شاخه پرید و چشم‌های درشتش را به آسمان دوخت. از لای مه، یک ستاره‌ی درخشان پیدا بود؛ همان ستاره‌ای که شب‌های زیادی شمرده بود و می‌دانست همیشه بالای درخت بلوط می‌ایستد. دانا با صدای بلند هوهو کرد: «به سمت صدای من بیایید! من راه را می‌بینم!»

یکی‌یکی، حیوان‌ها صدای دانا را دنبال کردند و تا صبح، همه سالم به خانه رسیدند. آن روز، هیچ‌کس دیگر به سؤال‌های دانا نخندید. حتی بعضی‌ها شب‌ها کنارش می‌نشستند تا ستاره‌ها را با هم بشمرند.

گردن‌بند و دست‌بند «جغد دانا» از طلای زرد ۱۸ عیار با آویز جغد کوچولوی نارنجی میناکاری‌شده و چشم‌های مشکی درشت ساخته شده‌اند. دست‌بند با بند قهوه‌ای گرم، ست کاملی کنار گردن‌بند می‌سازد؛ هدیه‌ای برای بچه‌های کنجکاوی که هیچ‌وقت از پرسیدن خسته نمی‌شوند.