در جنگلی پر از درخت‌های بلند و پرسایه، سنجاب کوچولوی قرمزرنگی زندگی می‌کرد به اسم «رنگین». رنگین از همه‌ی سنجاب‌های جنگل سریع‌تر می‌دوید، بلندتر می‌پرید و از همه بیشتر شیطنت می‌کرد. دمش آن‌قدر پفکی بود که وقتی از درختی به درخت دیگر می‌پرید، شبیه یک شعله‌ی کوچک نارنجی در هوا می‌شد.

یک روز، رنگین در ریشه‌ی درخت بلوط کهنسالی یک حفره‌ی کوچک پیدا کرد. سرک کشید و چشم‌هایش گرد شد: داخل حفره پر از دانه‌های طلایی براق بود! رنگین اول خواست همه را بردارد و در لانه‌اش قایم کند. اما بعد فکری کرد و دوید سراغ دوستانش، «پری» قورباغه و «بنی» خرگوش.

سه دوست با هم برگشتند. بنی با تعجب گفت: «شاید این دانه‌ها مال کسی باشد.» همان موقع، صدای خش‌خشی از پشت درخت آمد. موش پیری با عینک گرد بیرون آمد و گفت: «این‌ها دانه‌های من است. تمام تابستان جمعشان کرده‌ام تا زمستان جوجه‌هایم گرسنه نمانند.»

رنگین کمی خجالت کشید، اما بعد لبخند زد: «زمستان نزدیک است و شما تنهایی نمی‌توانید همه را به لانه ببرید. بگذارید کمکتان کنیم!» و آن روز، سنجاب و قورباغه و خرگوش تا غروب دانه‌ها را یکی‌یکی به لانه‌ی موش پیر بردند.

وقتی کار تمام شد، موش پیر یک دانه‌ی طلایی کف دست رنگین گذاشت: «این مال تو، به یادگار این روز.» رنگین هنوز هم آن دانه را دارد، و هر بار نگاهش می‌کند، یادش می‌آید که گنج واقعی، دوستانی هستند که با هم کار خوب انجام می‌دهند.

گردن‌بند «سنجاب بازیگوش» از طلای زرد ۱۸ عیار با آویز سنجاب کوچولویی ساخته شده که مینای قرمز درخشان و حاشیه‌ی طلایی ظریفی دارد؛ هدیه‌ای برای بچه‌های پرانرژی و شیطونی که دلشان از طلاست.