در دره‌ی صلح، امروز روز جشن بود و همه‌ی حیوان‌ها بادکنک به دست می‌خندیدند. پو، پاندای مهربان و شکمو، بادکنک براقی در دست داشت که آن را محکم نگه داشته بود و به هیچ‌کس نمی‌داد.

دوستانش پرسیدند: «پو! چرا بادکنکت را رها نمی‌کنی؟» پو خندید و گفت: «آخر این یک بادکنک معمولی نیست؛ بادکنک آرزوهاست! هر کس آرزویش را آرام در دلش بگوید و بعد آن را رها کند، آرزویش برآورده می‌شود.»

همه دورش جمع شدند. پو چشم‌هایش را بست و گفت: «آرزو می‌کنم همه‌ی بچه‌های دنیا همیشه بخندند و هیچ‌وقت تنها نباشند.» بعد نخ بادکنک را رها کرد. بادکنک آرام‌آرام بالا رفت تا به ابرها رسید و ناگهان هزار ستاره‌ی کوچک از آن روی سر همه بارید.

آن روز همه فهمیدند که بزرگ‌ترین آرزوها، آرزوهایی هستند که برای خوشحالی دیگران می‌کنیم.

گردن‌بند «پو و بادکنک آرزوها» از طلای زرد ۱۸ عیار، با آویز پاندای کوچولویی که بادکنک آرزوهایش را در دست گرفته ساخته شده؛ هدیه‌ای سبک و شاد برای بچه‌هایی که دلشان پر از آرزوهای قشنگ است.