در سرزمین رویاها، جایی که شب‌ها آسمان پر از ستاره‌های چشمک‌زن می‌شد، پری کوچکی زندگی می‌کرد به اسم «مایا». مایا خانه‌ای عجیب داشت: او روی لبه‌ی ماه هلالی می‌نشست، پاهایش را آویزان می‌کرد و از آن بالا دنیا را تماشا می‌کرد. کار مایا این بود که هر شب مراقب خواب بچه‌ها باشد.

هر شب، وقتی چراغ خانه‌ها خاموش می‌شد، مایا چشم‌هایش را می‌بست و به صدای خواب بچه‌ها گوش می‌داد. اگر کسی خواب بد می‌دید، مایا یک ستاره‌ی کوچک برایش می‌فرستاد تا خوابش را روشن کند. اگر کسی آرزویی داشت، مایا آن را در دفترچه‌ی نقره‌ای‌اش می‌نوشت.

یک شب، مایا متوجه شد که دختر کوچکی به اسم «نیلوفر» اصلاً نمی‌خوابد. نیلوفر کنار پنجره نشسته بود و از تاریکی می‌ترسید. مایا از ماه پایین آمد، روی لبه‌ی پنجره نشست و آرام گفت: «می‌دانی چرا شب تاریک است؟ تا ستاره‌ها بتوانند بدرخشند.»

نیلوفر با تعجب به پری کوچک نگاه کرد. مایا دستش را بالا برد و ناگهان آسمان پر از ستاره‌های رنگی شد؛ ستاره‌هایی که شکل گل و پروانه و قلب داشتند. نیلوفر خندید و ترسش آرام‌آرام رفت. مایا برایش قصه‌ی ماه را تعریف کرد تا چشم‌هایش سنگین شد و به خوابی شیرین فرو رفت.

از آن شب، نیلوفر دیگر از تاریکی نمی‌ترسید. هر شب پیش از خواب به ماه نگاه می‌کرد و برای پری کوچکی که آن بالا نشسته بود دست تکان می‌داد. و مایا هم، از روی ماه، برایش ستاره می‌فرستاد.

گردن‌بند «پری ماه‌نشین» از طلای زرد ۱۸ عیار با آویز ماه هلالی ساخته شده که پری کوچکی با آرامش روی لبه‌اش نشسته است؛ هدیه‌ای برای دخترهای رویاپردازی که شب‌ها با ستاره‌ها قصه می‌گویند.