توی جنگلی سبز و قشنگ، بچه‌فیلی به دنیا آمد که اسمش را گذاشتند «فیلو». فیلو گوش‌های خیلی بزرگی داشت؛ آن‌قدر بزرگ که وقتی می‌دوید، گوش‌هایش مثل دو بال تکان می‌خوردند. بچه‌های جنگل عاشق گوش‌هایش بودند، اما فیلو خجالت می‌کشید و همیشه سعی می‌کرد با خرطومش آن‌ها را پنهان کند.

فیلو آن‌قدر به گوش‌هایش فکر می‌کرد و آن‌قدر از نگاه بقیه فرار می‌کرد که همیشه خسته بود. یک روز زیر درختی نشست، خرطومش را بالا برد و آه کشید: «کاش گوش‌هایم کوچک بود، مثل بقیه.»

مادرش کنارش نشست و گفت: «فیلو جان، گوش‌های تو هدیه‌اند؛ هم سایه‌اند، هم بادبزن، هم بال برای رویاها. فقط باید ببینی به چه دردی می‌خورند.»

همان روز هوا خیلی گرم شد. میمون کوچولو از گرما خوابش نمی‌برد، جوجه‌ها له‌له می‌زدند و حتی خرگوش‌ها هم بی‌حال زیر بوته‌ها افتاده بودند. فیلو دلش سوخت. از جایش بلند شد، رفت بالای تپه و با گوش‌های بزرگش شروع کرد به باد زدن؛ هوووف… هوووف…

نسیم خنکی در جنگل پیچید. جوجه‌ها چشم باز کردند، میمون کوچولو لبخند زد و خرگوش‌ها از زیر بوته‌ها بیرون آمدند و برای فیلو دست زدند. فیلو برای اولین بار از گوش‌هایش خجالت نکشید؛ برعکس، با افتخار آن‌ها را باز کرد و گفت: «ببینید! گوش‌های من دارند پرواز می‌کنند!»

از آن روز، فیلو دیگر خسته نبود. او فهمیده بود چیزی که او را متفاوت می‌کرد، همان چیزی بود که می‌توانست با آن به دیگران کمک کند.

گردن‌بند «فیل خسته» از طلای زرد ۱۸ عیار با آویز بچه‌فیل بامزه‌ای ساخته شده که نشسته، گوش‌های بزرگش را باز کرده و خرطومش را بالا برده است؛ هدیه‌ای برای بچه‌هایی که تفاوت‌هایشان، قدرتشان است.