در دل جنگلی سرسبز، خرس کوچولویی زندگی می‌کرد که با بقیه‌ی خرس‌ها فرق داشت. دور سر او همیشه حلقه‌ای از نور می‌درخشید؛ حلقه‌ای از ذره‌های روشن که مثل ستاره‌های کوچک چشمک می‌زدند. حیوان‌های جنگل او را «خرس نورانی» صدا می‌زدند و شب‌ها، وقتی همه‌جا تاریک می‌شد، دور او جمع می‌شدند تا در نورش قصه بگویند.

خرس نورانی نمی‌دانست نورش از کجا می‌آید. یک روز از درخت پیر جنگل پرسید و درخت گفت: «نور تو از دلت می‌آید. هر وقت کار خوبی بکنی، نورت بیشتر می‌شود؛ و هر وقت دلت بگیرد، کم‌رنگ می‌شود.»

یک شب زمستانی، ابرهای سیاه آسمان را پوشاندند و ماه و ستاره‌ها پنهان شدند. جنگل آن‌قدر تاریک شد که سنجاب کوچولو، خرگوش و جوجه‌تیغی راه خانه‌شان را گم کردند. صدای ترسیده‌ی آن‌ها از گوشه و کنار جنگل می‌آمد.

خرس نورانی معطل نکرد. از لانه‌اش بیرون آمد و در تاریکی راه افتاد. هر قدمی که برمی‌داشت و هر دوستی را که پیدا می‌کرد، حلقه‌ی دور سرش روشن‌تر می‌شد. اول سنجاب را پیدا کرد، بعد خرگوش را و بعد جوجه‌تیغی را. وقتی آخرین دوستش را به خانه رساند، حلقه‌اش آن‌قدر می‌درخشید که تمام جنگل روشن شده بود.

از آن شب، حیوان‌های جنگل دیگر از تاریکی نمی‌ترسیدند. آن‌ها می‌دانستند که هر جا خرس نورانی باشد، راه پیدا می‌شود. و خرس نورانی هم فهمیده بود که روشن‌ترین نور دنیا، نور مهربانی است.

گردن‌بند «خرس نورانی» از طلای ۱۸ عیار ساخته شده؛ حلقه‌ای از طلای زرد که با نگین‌های سفید درخشان پوشیده شده و صورت خرس کوچولوی رزگلدی در مرکز آن نشسته است. هدیه‌ای برای دخترهایی که نور دلشان، اطرافشان را روشن می‌کند.