در آسمانی آرام، جایی که ابرها مثل پنبه‌های سفید و نرم آهسته می‌گذشتند، فرشته‌ی کوچکی زندگی می‌کرد به اسم «لامارا». لامارا بال‌هایی بنفش و درخشان داشت که شب‌ها مثل بال پروانه نور پخش می‌کردند.

کار لامارا نگهبانی از خواب بچه‌ها بود. هر شب، وقتی چراغ خانه‌ها خاموش می‌شد، آرام از آسمان پایین می‌آمد و کنار پنجره‌ی هر اتاق کمی بال می‌زد تا خواب بچه‌ها پر از رؤیاهای قشنگ شود.

یک شب، دختر کوچکی به اسم «سُهره» بیدار مانده بود و دلش گرفته بود. لامارا کنارش نشست و آرام گفت: «هر روز یک کار خوب کوچک انجام بده؛ هر بار که این کار را بکنی، یک ستاره‌ی تازه در آسمان روشن می‌شود.» سهره لبخند زد و چشم‌هایش را بست.

از آن شب، سهره هر روز یک کار خوب انجام داد و هر شب ستاره‌ی تازه‌ای در آسمان پیدا شد. حالا هر وقت سهره به آسمان نگاه می‌کند، می‌داند که لامارا همان نزدیکی‌ها با بال‌های بنفشش مراقب اوست.

دست‌بند «فرشته، پروانه بنفش» از طلای زرد ۱۸ عیار، با آویز فرشته‌ای کوچولو با بال‌های میناکاری بنفش و بندی بنفش و لطیف ساخته شده؛ هدیه‌ای سبک و رؤیایی که مثل لامارا همیشه همراه دخترهای کوچولوست.